bu noktada olmanın inanılmaz ağırlığı
gecenin sessizliği ve karanlığı
yazmama vesileyse
şimdi oldu

kahvem eskisinden daha çabuk soğuyor
artık ona süt katmıyorum
kendini daha değerli sanmasın
kahve olarakta iyi kendisi

bacağın sallandığı kontrolün zorlandığı anlar vardır
bazen müziğe tempo gibidir öyle sanarsın
öyle olmadığını fark ettiğin anda durduramazsın

yazdıklarıma artık bakmıyorum ve üzerinde düşünmüyorum. bu denli düşünmeme gerek olan nedir diye sorabiliyorum. cevabı düşünmeye çalışırken dikkatim dağılıyor. dikkat tam olarak nedir ki?